Natasja Delanghe

Kunst zit in het bloed. Dat was bij mij niet anders.

Met het automatisme van een vliedende windmolen beschilderde ik als kind reeds alle oppervlakken in huis en op school die zich daar in mijn ogen toe leenden. Vaak tot grote ergernis van mijn ouders en leerkrachten.

In combinatie met een vlotte pen en een diepzinnige, alternederende kijk op de wereld wist ik mijzelf reeds jong in de schijnwerpers te plaatsen. Ik mocht verschillende teken- en schrijfwedstrijden op mijn palmares zetten en een lucratieve carrière binnen de kunstwereld werd voorspeld. Maar het lot besliste daar anders over.

Opgegroeid in een bijzonder cultureel gezin met ouders die zich waagden aan het collectioneren van moderne kunst, kruiste ik in mijn vroege jeugd het pad van vele kunstenaars. Jef Van Tuerenhout, Yves Rhayé, Yves Montaine, Etienne Elias… Ze kwamen allemaal bij ons thuis over de vloer en zaten ook al wel eens samen met mij op de schommel.

Musea, (inter)nationale tentoonstellingen, kunstveilingen en Gallery’s, dat waren de pretparken en (re)creatieve speeltuinen uit mijn jeugd.

Tijdens mijn tienerjaren bracht ik eindeloos veel uren door in de Gallery Guy Pieters te Knokke-Heist. Mijn ouders waren goed bevriend geraakt met deze kunsthandelaar, die in de loop der jaren een stevige reputatie wist op te bouwen als internationale vertegenwoordiger van onder meer Karel Appel en Pierre Alechinsky.

Ik maakte op een intieme manier kennis met de Cobra-stroming, honderden werken kon ik ongestoord en in mijn eentje ‘doorbladeren’ in de kelder van deze Gallery, klaar voor transport naar alle werelddelen.

Vooral het literair en grafisch werk van Lucebert kraste een politiek en sociaal bewuste inspiratie in de fundamenten van mijn puberale leef- en denkwereld.

Aanvankelijk was ik ontzettend spaarzaam met het gebruik van kleuren. Wat mijns inziens primeerde was de ‘boodschap’ en niet de decoratieve dimensie van het werk.

Kleuren dienden ‘gerespecteerd’ te worden als afzonderlijke entiteiten, elk met een eigen emotionele en spirituele waarde, waardoor ze niet zonder meer ‘gekruist’ konden worden op het doek. 

Later evolueerde ik naar het courantere gebruik van (felle) kleuren, doch nooit zonder afgemeten respect voor elke kleur op zich. De Japanse karakteristieke boodschap van kracht, identiteit en spaarzaamheid onbewust in gedachten houdend.

Een paar jaar lang spitste ik mij toe op de creatie van zogenaamde ‘blacklight-paintings’. Deze underground vorm van schilderkunst bood mij een binaire kijk op het gebruik van kleuren. 

Als grotendeels asociale denker, is en was de boodschap die ik in mijn literair en beeldend werk breng en bracht, niet rooskleurig. De invloed van een vereenzaamde ziel in een bevreemdende wereld van geld, oorlog, macht en destructie fungeerde van in het prille begin als een dwepende drijfveer doorheen mijn oeuvre. 

Persoonlijke tegenslagen, amoureuze conflicten, een bipolaire stoornis en ettelijke beproevingen wisten dan op hun beurt ook weer een mineure stempel op mijn werk te plakken. Het resultaat: een vaak beklijvend, figuratief portret van isolement en alienatie.

In de loop der jaren vertoonde mijn creativiteit wisselvallige kuren. Nu eens was ik manisch actief, dan weer tuimelde ik in een steriele afgrond van stilte. Het leven bracht mij een opeenstapeling van tegenslagen en mijn kunstcarrière verdween – op een paar tentoonstellingen, dichtbundels, publicaties in een paar lexicons/ kunstboeken en een pagina op Wikipedia na – in het niet.

Pas in 2019 wist ik het kunstminnende ‘beest’ in mezelf eindelijk terug los te laten. Gepassioneerd door een ongeziene gedrevenheid leidde dit tot een vloeiend gamma van tekeningen en doeken. Creëren werd opnieuw een dagelijkse lust en een dagelijkse uitlaatklep. 

Kunst zit in het bloed. Dat is bij mij niet anders.

Geboorteplaats en datum: Aarschot, 24.03.1973

Huidige woonplaats: Oostende

Facebook: www.facebook.com/Natasja-Delanghe-Art

Wikipedia: www.wikipedia.org/wiki/Natasja_Delanghe

Lectuur: 
Beeldend West-Vlaanderen (Norbert Hostyn)
Lexicon van West-Vlaamse kunstenaars (Norbert Hostyn)

Tentoonstellingen:
Museum voor Schone Kunsten Oostende, Anton Diez Centrum Bredene, Galerie Litera Este Oostende, Gemeentehuis Ichtegem, Chambrettes d’Amis Roeselare…

Geef een reactie

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on print
Print
Dichter

Tania Menten

Onder haar auteursnaam ca1000 -lees camille- zoekt zij de schoonheid van imperfectie. Zij verbloemt niets.

Kunstschilder

Christine Morren

Specialiteit : Vooral schilderen. Ook beeldhouwen. De artistieke genen heb ik van mijn papa geërfd. Hij

Kunstschilder

Eddy Detournay

Zo’n 12 jaar geleden ben ik met schilderen begonnen in Frankrijk waar ik een jaar